สัมภาษณ์ สวัสดี
posted on 12 Aug 2009 20:58 by jkreirai
ณ ห้องสี่เหลี่ยมห้องหนึ่ง
โกเคะ : นี่มันอะไรกันล่ะเนี่ย? เฮ้ย ! พวกแกให้ฉันมาทำอะไรวะ?
แรมโบ้ : ฮ่ะๆๆ คุณแรมโบ้มาแล้วววว วว~
นายน้อย : อันย๊องฮะ *โปรยรอยยิ้มใส่สองเคะ*
คุณชาย : เอ่อ... อืม สวัสดี *ทำหน้าขรึม*
โกเคะ : พวกแกเป็นใครกันฟระ !? แล้วตกลงมีเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย?
แรมโบ้ : คุณแรมโบ้รู้ๆ เขาให้เรามาเป็นพิธีเกินไง๊ 5555555555
คุณชาย : พิธีกรครับ ไม่ใช่พิธีเกิน *ยิ้มบางๆ*
นายน้อย : แล้วไงครับจะเริ่มสัมภาษณ์กันรึยังครับคุณพิธีเกิน *ฉีกยิ้ม*
โกเคะ : อะไรน.. ห๊ะ ! *ซุบซิบๆ* เจ้าพวกนี้มันเป็นผู้มีอิทธิพลเรอะ
นายน้อย : ซุบซิบอะไรกันครับ *ยื่นหน้าไปใกล้โกเคะ*
โกเคะ : ป..ป่ะ.... ..ป่าวฮะ *ยิ้มเจื่อนๆ*
คุณชาย : แล้วคุณพิธีกรอีกคนนี่จะสัมภาษณ์ได้แน่เหรอครับ? ท่าทางไม่ค่อยดีนะ *ยิ้มจริงใจ*
แรมโบ้ : ได้สิๆ คุณแรมโบ้เก่งที่สุดนะ ไม่รู้เหรอ
นายน้อย : ไม่ใช่เก่งอย่างเดียวนะครับ น่ารักด้วย *ยื่นมือไปจะหยิกแก้ม*
คุณชาย : อย่าเเต๊ะอั๋งพิธีกรสิน้องชาย ! *ตีมือ ทำหน้าดุ*
นายน้อย : อ๊ะ ใจร้าย *เบะปาก*
คุณชาย : อย่างอแงสิ เอ้า ! คุณพิธีกรจะไม่แนะนำตัวหน่อยเหรอครับ? จะได้สัมภาษณ์กันซะที เสียเวลามาเยอะแล้ว
โกเคะ : เอ่อ... ฉะ.. ผม โกคุเดระ ฮายาโตะครับ *ฉีกยิ้ม*
นายน้อย : แล้วอีกคนละครับจะไม่แนะนำตัวเหรอ
โกเคะ : เฮ้ ! แนะนำตัวสิเจ้าวัวบ้า !
แรมโบ้ : ง่ะ ! ฉันคือใครกัน ฉันคือคุณแรมโบ้ ฮึก.. ฮึ..อ.. .อด. ทนไว้ ! ฮือออออออออ อ~ *ร้องไห้*
นายน้อย : ร้องไห้ทำไมครับแรมโบ้ *เอื้อมมือจะไปเช็ดน้ำตา*
คุณชาย : พี่บอกแล้วใช่มั้ยเจ้าน้องตัวแสบ ! *ปัดมือ ขมวดคิ้ว*
นายน้อย : ผมก็ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย *ไม่รู้ไม่ชี้*
บึ้มมมมมม ม ! *แรมโบ้ยิงบาซูก้าทศวรรษ*
นายน้อย : เกิด.แค่กๆ...อะไรขึ้น
คุณชาย : เฮ้ ! มีใครเป็นอะไรมั้ย !? นี่มันอะไรกันเนี่ย ! แค่กๆ..
แรมโบ้ 10 ปี : อ่ะ... แค่กๆ อ๋อย แย่ชะมัด ! คนกำลังกินข้าวอยู่แท้ๆ
นายน้อย : อะไรเนี่ย!! *อ้าปากค้าง*
คุณชาย : คุณเป็นใครกันครับ? แล้วเข้ามาที่นี่ได้ยังไง? *ทำหน้าเครียด ปิดอาการอึ้ง*
โกเคะ : เจ้าวัวบ้า ! แกเอามันออกมาเล่นทำม๊ายยยย ย *โวยวาย*
นายน้อย : อะไรกันฮะเนี่ย!!
คุณชาย : รีบอธิบายมาสิครับคุณโกคุเดระ *ยิ้มกดดัน*
นายน้อย : มันเกิดอาร๊ายย!!! *หลุดโลกไปแล้ว*
โกเคะ : อ.. . อ่า คือว่า เจ้าวัวบ้านี่น่ะ *ชี้ไปที่แรมโบ้ 10 ปี* มี "ของเล่น" อยู่อย่างนึงน่ะ มันเรียกว่า "บาซูก้าทศวรรษ"
คุณชาย : แล้วยังไงต่อครับ?
นายน้อย : ยังไงต่ออ่ะ *ทำหน้าสนใจใคร่รู้*
โกเคะ : คือถ้ายิงเจ้าบาซูก้านี่ไปที่ใคร คนนั้นก็จะสลับร่างกับตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้าน่ะ แล้วนี่ก็คือ.. *ชี้ไปที่แรมโบ้ 10 ปี*
คุณชาย : คุณแรมโบ้ !!
นายน้อย : ห๊า นี่คือคุณแรมโบ้!!! *อ้าปากค้างอีกรอบ*
แรมโบ้ 10 ปี : ทำไมต้องตกใจด้วยล่ะเนี่ย *ทำหน้ามึนๆ*
นายน้อย : ก็พี่แรมโบ้สวยนี่ฮะ *ส่งยิ้งกรุ้มกริ่ม*
คุณชาย : ใช่ๆ.. เอ้ย ! ไม่ใช่ๆ เอ่อ.. .. .ก็แค่ตกใจเรื่องที่คุณกลายร่างเท่านั้นแหละ *เกาแก้ม*
นายน้อย : หื่นกาม ลามก แบร่ *หันไปแลบลิ้นใส่พี่คุณชาย*
คุณชาย : ใครกันแน่ห๊ะ ! *ตบหัว*
นายน้อย : พี่แรมโบ้ฮะ พี่ชายใจร้าย *บีบน้ำตา สร้างละคร ตอแหลสด*
โกเคะ : อ่า เรามาสัมภาษณ์กันดีกว่านะครับ อย่าทะเลาะกันเลยนะ !
นายน้อย : ก็ได้ฮะ *สะบัดหน้าหนีพี่ชาย*
โกเคะ : ครับ งั้นเริ่มจากแนะนำตัวก่อนนะครับ คุณสองคนเป็นใครกันครับแนะนำตัวให้ทุกคนรับรู้หน่อยครับ
นายน้อย : พี่ชายเริ่มก่อนสิ!
คุณชาย : คุณชายเรครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน *ยิ้มหวาน*
นายน้อย : ส่วนผมนายน้อยไรสุดหล่อครับ *ฉีกยิ้ม*
โกเคะ : อ่าครับ เออ... . *ซุบซิบๆ* นี่เจ้าวัวบ้า ! ช่วยกันทำมาหากินหน่อยสิ
แรมโบ้ 10 ปี : แล้วจะให้ฉันทำอะไรล่ะ? นี่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรกันอยู่ *ทำหน้าเนือยๆ*
นายน้อย : พี่แรมโบ้มารับจ๊อบสัมภาษณ์ผมกับไอ้พี่บ้าไงครับ *ส่งสายตาจิกกัดไปให้พี่ชาย*
แรมโบ้ 10 ปี : อ้อ อย่างนี้นี่เอง *ยิ้มนิดๆ*
นายน้อย : แล้วเมื่อไหร่เราจะมาสัมภาษณ์กันต่อล่ะฮะ
คุณชาย : *นั่งมองเงียบๆ*
โกเคะ : อ..เอ่อ... . งั้นมาต่อกันเลยนะครับ *พยายามยิ้มหวานๆ*
นายน้อย : จะถามอะไรต่อละฮะ *ทำหน้าเอ๋อ*
โกเคะ : เออออ อ... .ทำไมถึงตั้งชื่อบล็อกแบบนั้นล่ะครับ?
นายน้อย : ก็บล็อกนี้มันสร้างเอาไว้เพื่อแว่วเสียงของเราสองคน
นายน้อย : ผมหมายถึงพี่เรกับผมนะ
คุณชาย : นั่นแหละ อีกอย่างนะ บล็อกนี้สร้างไว้เพื่อให้เราสองคนมาระบายอารมณ์ แล้วก็มีไว้เพื่อสร้างความสุขให้กับใครหลายๆ คน.... .มั้ง *ทำหน้าเนียนๆ*
นายน้อย : มันก็ประมาณนั้นแหละฮะ
แรมโบ้ 10 ปี : ฉันต้องถามอะไรรึป่าวน่ะ? *ยังงงไม่เลิก*
นายน้อย : พี่แรมโบ้นั่งเป็นอาหารตาให้ผมก็พอครับ *ยิ้มหวาน*
แรมโบ้ 10 ปี : นายต้องการแบบนั้นเหรอ? เอาอย่างนั้นก็ได้นะ ดีเหมือนกัน *ยิ้มตอบ*
นายน้อย : ถ้าให้ดีให้ผมกอดด้วยจะดีมาก *ทำหน้าจริงจัง*
โกเคะ : เอ่อ... คุณเรฮะ ช่วยจัดการน้องชายคุณทีซิ ท่าทางจะไม่ไหวแล้วล่ะ *ยิ้มเจื่อนๆ*
นายน้อย : ใครไม่ไหวฮะ!!!
คุณชาย : มีมารยาทหน่อยสิเจ้าน้องชาย.. *กดเสียงต่ำ กดดัน*
นายน้อย : ชิ ก็ได้ฮะ *เคือง*
คุณชาย : เชิญถามต่อเลยครับ คุณฮายาโตะ
โกเคะ : เอ่อ... ฮะ ! เรามาคุยเรื่องส่วนตัวของพวกคุณบ้างดีกว่านะครับ *ยิ้ม*
แรมโบ้ 10 ปี : นี่ๆ คำถามนี้ฉันขอถามนะ !
แรมโบ้ 10 ปี : ระหว่างเรคนพี่กับไรคนน้อง ใคร "รั่ว" ที่สุดครับ?
นายน้อย : พี่ชายฮะ
คุณชาย : อันที่จริง จากการกระทำแล้วก็การตอบคำถามก็น่าจะดูออกนะว่าใครกันที่รั่ว *พยักเพยิด*
นายน้อย : ก็พี่นั่นแหละรั่วไม่รู้ตัวเล้ยย
โกเคะ : อะ..เอ่อ.... .อย่าเพิ่งทะเลาะกันฮะ เฮ้ ! เจ้าแรมโบ้ ถามคำถามต่อไปสิ
นายน้อย : ถามสิฮะ พี่แรมโบ้
แรมโบ้ 10 ปี : อืมมมม ม... . . งั้น ใครกันที่่หื่นที่สุดครับ?
นายน้อย : ผมว่าอันนี้หนะเป็นพี่ชายนะ ผมก็แค่ชอบแซวเล่นๆแต่พี่ชายเขาจะหื่นจริงจังมากฮะ
โกเคะ : เอ่อ... คุณเรมีอะไรจะแก้ตัวกับคำกล่าวหานี้รึป่าวครับ?
คุณชาย : แน่นอนครับ ผมไม่ได้จะพูดแบบนี้เพื่อแก้ตัว แต่ผมแค่พูดความจริงก็เท่านั้น
คุณชาย : ถึงผมจะหื่นจริงๆ แต่ผมก็ไม่เคยแสดงออกชัดเจนหรือทำอะไรที่มันส่อเจตนาร้ายกาจในทางนั้นออกมาในที่สาธารณะหรอกนะครับ *ยิ้มจริงใจ มากๆ*
คุณชาย : ไม่เหมือนใครบางคน ที่ชอบแสดงออกมาซะจนโจ่งแจ้ง *ยิ้มเหี้ยม*
นายน้อย : ยอมรับความจริงซะเถอะพี่ชายว่าจริงๆตัวเองก็พร้อมที่จะรวบหัวรวบหางชาวบ้านตลอดเวลา *ยิ้มหยัน*
บึ้มมมม ม ม !! ! *แรมโบ้คืนชีพ*
นายน้อย : มันเกิดอะไรอีกเนี่ยคุณโกคุ
โกเคะ : แค่กๆ .. อ่ะ..... .. แค่ก คือผมลืมบอกไปว่าถ้าครบห้านาทีเมื่อไหร่จะกลับคืนร่างเดิมน่ะ
แรมโบ้ : ฮ่ะ ฮ่าๆ คุณแรมโบ้มาแล้วววว ว
นายน้อย : *ทำหน้าอึนๆ*
คุณชาย : ยินดีต้อนรับกลับมานะครับคุณแรมโบ้ *ยิ้มหวาน*
คุณชาย : กินองุ่นหน่อยมั้ยครับ?
แรมโบ้ : อ๊ะ ! กินๆๆ คุณแรมโบ้จะกินองุ่นนะ ขอนะๆ
นายน้อย : ดูสิครับโกคุพี่ชายจะรวบแรมโบ้กินแล้วนะฮะ
คุณชาย : ไม่ได้รวบซะหน่อย แค่... .. เท่านั้นเอง *ยิ้มเจ้าเล่ห์*
นายน้อย : อ๊ะ อย่ามาเถียงเค้านะ
โกเคะ : คุณเรฮะ อย่าพูดแบบตัดประโยคสำคัญออกแบบนั้นสิครับ
คุณชาย : หืมมม ม ผมก็ไม่ได้ตัดอะไรออกไปนี่ครับ *ยิ้มจริงใจ*
นายน้อย : โกหกหน้าด้านจริง *แอบหัวเราะ*
โกเคะ : อ่า.. เอาคำถามต่อไปเลยนะครับ แหะๆ *ยิ้มแห้งๆ*
นายน้อย : เชิญฮะ
โกเคะ : คำถามต่อไปนะครับ ไม่ทราบว่าพวกคุณมีหวานใจกันรึยังครับ?
นายน้อย : อ๊ะ>///<
คุณชาย : เหอะๆ อย่าไปพูดถึงมันดีกว่า คนๆนั้นเขาไม่เคยเห็นผมอยู่ในสายตาอยู่แล้ว *ทำหน้าเซ็ง*
คุณชาย : คำถามต่อไปเลยเถอะ
นายน้อย : เห็นด้วยครับ
โกเคะ : โอเคครับ คำถามนี้นะครับ ไม่ทราบว่า กิจกรรมยามว่างของพวกคุณคืออะไรบ้างครับ?
นายน้อย : ยามว่างหรือฮะ ใช้เวลาดูแลคนพิเศษฮะ
แรมโบ้ : ไหนว่าไม่มีไง โกหกนี่หน่า โกหกๆ
นายน้อย : ผมไม่ได้บอกว่าไม่มีนะฮะ
คุณชาย : แรมโบ้ มานั่งกับพี่ดีกว่า อย่าไปยุ่งกับเขาเลย *ตบตัก*
นายน้อย : หยุดเลยนะพี่ชาย
คุณชาย : ยามว่างของผมมันก็เรียบง่ายนะครับ แค่อ่านหนังสือ วาดรูป ฟังเพลงอะไรไปตามเรื่องแหละครับ *ทำหูทวนลม*
นายน้อย : หน้าด้าน แบร่!
โกเคะ : อ่าครับ... คำถามสุดท้ายเลยดีกว่านะครับ
*ยิ้มหวานสุดๆ*
โกเคะ : อยากฝากอะไรถึงเพื่อนๆทุกคนที่เข้า มาชมบล็อกนี้บ้างครับ
นายน้อย : ฝากอะไรดีหว่า งั้นผมขอฝากให้ทุกคนรักแม่มากๆนะครับวันนี้วันแม่แล้วนะครับ อย่าลืมคุณแม่นะครับ
คุณชาย : ใช่ครับ วันนี้วันแม่ตามปฏิทินของคนไทยทุกคน แต่ก็อย่าลืมนะครับว่าทุกวันของแม่เป็นวันลูกเสมอ รักแม่ให้มากๆ รักให้มากเท่ากับที่ท่านรักเพื่อนๆทุกคนนะครับ
โกเคะ : ครับ ! เอาเป็นว่าวันนี้ขอจบการสัมภาษณ์แขกพิเศษทั้งสอง คนแต่เพียงเท่านี้ อย่าลืมรักแม่นะครับ ขอบคุณครับ
แรมโบ้ : ขอบคุณคร้าบบบบ บ
สุดท้ายนี้ พวกเราก็มีกลอนวันแม่เพราะๆ มาฝากเพื่อนๆ ทุกคนด้วยนะครับ
คำสั้นสั้นหนึ่งคำคำว่าแม่ คุณอนันต์แน่แท้มหาศาล
ทนอุ้มท้องมาเป็นเวลานาน จนถึงกาลเราเกิดเป็นตัวตน
แม่นั้นคอยเลี้ยงดูเมื่อเราเล็ก เมื่อเราเด็กแม่ดูแลทุกแห่งหน
แม้ว่าท่านต้องลำบากและทุกข์ทน ท่านก็ทนเลี้ยงดูเราเรื่อยมา
แม่ทำงานแสนเหนื่อยเพื่อส่งเสีย ให้เรานั้นได้พากเพียรเรียนศึกษา
ยามเราป่วยท่านคือคนคอยป้อนยา ไม่ร้างราเฝ้าดูแลไม่ห่างไกล
ยามเราไกลยามเราห่างท่านคอยห่วง ท่านนั้นหวงไม่อยากให้จากไปไหน
ท่านนั้นรักตัวเราล้นจิตใจ เราจึงใคร่ตอบแทนคุณแม่เอย
รักแม่ให้มากๆ นะคร้าบบบบ บ ^________^
edit @ 13 Aug 2009 15:05:37 by ◄|| We're REIRAI ||►
edit @ 13 Aug 2009 15:10:04 by ◄|| We're REIRAI ||►
edit @ 13 Aug 2009 15:12:20 by ◄|| We're REIRAI ||►
edit @ 13 Aug 2009 15:16:34 by ◄|| We're REIRAI ||►
edit @ 13 Aug 2009 15:17:39 by ◄|| We're REIRAI ||►
edit @ 13 Aug 2009 16:28:10 by ◄|| We're REIRAI ||►